محمدعلي گلشن ابراهيمي در سال 1299 درباختران (كرمانشاه) ديده به جهان گشود. او از همان دوران كودكي جواني علاقه‌ي زيادي به فرهنگ و ادبيات و به خصوص موسيقي ايران زمين داشت. به گزارش بخش تحقيق و گزارش‌ هنري ايسنا، در دوران كودكي، برادر ارشدش نزد تنها كسي كه ويولون مي‌دانست به تعليم موسيقي پرداخت و همين معلم بود كه بارها توصيه كرد تا محمدعلي نيز به فراگيري اين هنر بپردازد ولي او به احترام والدين خود اين كار را نكرد. گلشن ابراهيمي در همان دوران به گردآوري صفحات موسيقي پرداخت و بعد از اتمام تحصيل در يكي از دستگاههاي دولتي مشغول به فعاليت شد. او كه از بزرگترين گردآورندگان آثار صوتي موسيقي ايراني و كلكسيونر است از آرزوهايش انجام طرح‌هايي براي فرهنگ صوتي ايران و از آن جمله بازيافتن گوشه‌هاي مفقوده‌ي موسيقي قديم ايران بود. گلشن معتقد بود كه براي انجام اين كار بايد از مبناي موسيقي محلي و به خصوص موسيقي غرب ايران، مازندران و بازمانده‌ي فرهنگ زرتشتيان پارسي مقيم هندوستان بايد استفاده شود. او انجام اين طرح را به كمك چند نفر از اساتيد موسيقي و علوم فيزيك و رياضي اجرا كرد و در اين راه مي‌خواست با كمك اساتيد و با استفاه از موسيقي غني محلي ايران و موسيقي تقريبا پاك غرب و شمال كشور و آنچه كه بعد از انقراض ساسانيان به هندوستان منتقل شده، موسيقي را بر مبناي صحيح و فني استوار كند و در اين راه چند هزار ساعت، آثار صوتي موسيقيدانان معاصر را با عنوان فرهنگ صوتي ايران را تهيه كرد. گلشن سرانجام در 22 مرداد 1380 ديده از جهان فروبست.

آثار جمع‌آوری شده از این پژوهشگر در سایت خصوصی به شکل زیر است: