گل‌های شجریان – برگ سبز ۲۱۶

گلهای شجریان- برگ سبز ۲۱۶

گل‌‌های شجریان – شماره‌ی یک 


برگ سبز ۲۱۶ – آواز افشاری 

آواز: محمدرضا شجریان
نی: حسن کسایی 
سنتور: رضا ورزنده 
تمبک: امیرناصر افتتاح 

گوینده: فیروزه امیرمعز 
غزل آواز: حافظ 

ما سرخوشانِ مستِ دل از دست داده‌ایم
همراز عشق و همنفس جام باده‌ایم

بر آن شدیم تا با همکاری پیج وزین خانه شجریان تمامِ برنامه‌های رادیویی محمدرضا شجریان را تحت عنوان «گلهای شجریان» با زمانبندی مشخص خدمت شما همراهان عزیز ارائه کنیم.

پیشتر پروژه‌ای تحت عنوان گلهای ایرج را آغاز کردیم و حدود ۱۰ برنامه رادیویی از #ایرج را قرار دادیم که به زودی آن نیز پی گرفته خواهد شد.

hashiye

۱۶۰kbps – ۳۲٫۹MB  :  مستقیمآپلودبوی

پخش آنلاین

دریافت از کانال تلگرام

 آموزش دانلود

hashiye

ما سرخوشانِ مستِ دل از دست داده‌ایم
همراز عشق و همنفس جام باده‌ایم

بر ما بسی کمان ملامت کشیده‌اند
تا کار خود ز ابروی جانان گشاده‌ایم

پیر مغان ز توبه ما گر ملول شد
گو باده صاف کن که به عذر ایستاده‌ایم

کار از تو می‌رود مددی ای دلیل راه
کانصاف می‌دهیم و ز راه اوفتاده‌ایم

چون لاله می مبین و قدح در میان کار
این داغ بین که بر دل خونین نهاده‌ایم

گفتی که حافظ این همه رنگ و خیال چیست
نقش غلط مبین که همان لوح ساده‌ایم

(Visited 494 times, 4 visits today)

8 thoughts on “گل‌های شجریان – برگ سبز ۲۱۶

  1. ضمن خسته نباشید و تشکر بابت سایت وزین و عالی خصوصی ؛ میخواستم بپرسم مگه استاد بجز (( برگ سبز ۲۰ اجرا ، گلهای رنگارنگ ۱۳ اجرا ، گلهای تازه ۵۵ اجرا ، موسیقی ایرانی ۳۰ اجرا و یک شاخه گل ۱۳ اجرا )) اجرای رادیویی دیگه ای هم دارن ؟ لطفا پاسخ بدین . متشکرم

  2. سلام بفرمایین استاد ردیف های اوازی ای رو از خودشون برای نسلهای بعد به یادگار گذاشتن یاخیر ؟سپاسگزارم از شما

  3. اخیرا در جایی خواندم که جناب شاهین فرهت در جریان یادبود استاد شجریان گفته بودند که صدای استاد شجریان به اندازه بنان قوامی و… لطافت نداشت.

    اینجا بخوانید
    https://www.isna.ir/news/99091915299/%D8%B4%D8%AC%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF

    راستش شنیدن این نظر برایم سنگین بود ایکاش کسی پاسخ ایشان را می‌داد. البته حداقل بنظر من نظر ایشان صرفا می تواند بدلیل نشنیدن تمام آثار استاد باشد ولی باید پاسخی درخور داد.

    1. صداهای زیبا و توانمند آمده اند و خواهند آمد
      که از سر تفرج و تبسیم خاطر عامه ( که اینهم مقبول و مورد نیاز است)
      و نه از باب اصالت و تخصص ، آواز هم میخوانند
      سخن در مورد شجریان در آن حیطه نمیگنجد
      مقایسه دیگران با او قیاص مع الفارق است
      چه انکه آوازخوانان مطرح و جدی مقدم بر او
      نظیر ،ضلی و مهرتاش و برومند تاج اصفهانی
      که یا اساتید او بودند یا از سبک آوازیشان آموخت
      همه را در حد اعلا در سبک خود ادقام و به حق ازآن خود کرد
      و چنان هیمنه ای بر آواز ایران افزود
      که گویی مقدمین و گذشتگان همه شاگردانش بودند
      و هریک جسته و گریخته
      گوشه ای از سبک و سیاق او را ، ناقص اجرا میکرده اند
      ظهور او در تاریخ موسیقی اصیل
      تا روزگارانی دور دست ، بهت انگیز بنظر میرسد
      جدا از نوآوریهایش در آواز نظیر “شعر نو خوانی ” و غیره
      تخصصش در آواز حیرت آور است
      گاهی بعضی از قطعات را که از او میشنوی
      آنقدر سخت به نظر میرسد که میپنداری اجرای آن از عهده شجریان نیز فارق است
      که ناگه بیاد میاوری ، خود اوست که میخواند
      قیاص دیگران با او، تفریح و تفرج در کلام است
      او “خداونگار آواز فارسی زبانان جهان” است
      افسوس که او چنان توقع مان از این موسیقی
      فرتوت و مستهلک و نازا را بالا برده
      که بعد از خاموشی صدایش ، حداقل آواز موسیقی این مرز و بوم
      در مقبره آثار ثبت و ظبط شده ، دفن میشود
      ظاهراً ، همانطور که اکنون میبایست برای اثبات تمدنمان
      به “کورش و داریوش ” توسل جوییم
      چون بالفعل چنته مان خالیست ، آیندگان هم میباست بگویند
      آواز او را بشنوید . ما روزگاری موسیقی داشتیم .

      سایه: باید ده‌سال بگذرد که بتوانم شعری برای شجریان بگویم/ برای بزرگی این مصیبت کلمه ندارم

      دکتر میلاد عظیمی استاد دانشگاه و محقق که کتاب «پیر پرنیان اندیش» (در این کتاب #هوشنگ_ابتهاج به بیان خاطرات ،عقاید و نظرات خود درباره بسیاری از چهره‌های بنام موسیقی، شعر و سیاست در زمان خود می‌پردازد) ؛ در کانال تلگرامیش نوشت:

      « #سایه گفت:
      بارها گفته‌ام که نمی‌توانم ایران را بی بودن #شجریان تصور کنم. آنقدر زنده ماندم که این مصیبت را هم دیدم:
      هر که را می‌خوانم از یاران ایام جوانی
      خاک پاسخ می‌دهد زانسوی مرز زندگانی

      شاید باید ده‌سال بگذرد که بتوانم شعری برای شجریان بگویم. برای بزرگی این مصیبت کلمه ندارم. کلماتم سست و ضعیف و کم و کوچک و پوک است. نمی‌تواند دردم را بگوید. عاجزم از بیان. باید سالها بگذرد…

      سایه گفت:
      به امید دیدار هرچند دیگر امیدی نیست.»
      —————————————–

      در شهری که موسیقی رو ممنوع کردن استاد جانان موسیقی را زنده کرد یادش تا ابد گرامی

      تسلط استاد شجریان بر ادبیات و موسیقی، باعث شد که موسیقی کوچه بازاری با اشعار دم دستی ، جای خود را با موسیقی اصیل و فاخر همراه با اشعار حافظ، سعدی، مولوی، عطار و خیام و… عوض کند .
      هر چند اساتیدی چون تاج اصفهانی و بنان و خوانساری و … هم در زمینه شعر خوب و موسیقی فاخر کار کرده بودند اما به دلایل مختلف ، شعر و موسیقی فاخر جایگاه واقعی اش را در بین مردم باز نکرد.
      شجریان جای شعرهایی چون “ت ت تق تق ت تق تمبکیو باش… ویلون زنی عینکی رو باش… “، اشعاری چون “یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد آنکه یوسف به زر ناسره بفروخته بود” و “آدمی در عالم خاکی نمی آید به دست” و “بر آستان جانان گر سر توان نهادن گلبانگ سربلندی بر آسمان توان زد” را بر سر زبان ها انداخت. در کنار این اشعار از موسیقی ای بهره برد که سطح موسیقیایی جامعه رو چند پله ارتقا داد.
      شجریان ، حافظ و شعر ناب را با سبک های مختلف و دلنشین به خانه های مردم برد . کاری که نه قبل از شجریان و نه بعد از ایشان هیچ کس نکرده و با این قدرت نخواهد کرد .
      نقطه عطف پیوند شعر و مردم را شجریان رقم زد و پس از این هم شعر این جایگاه را در بین عامه مردم پیدا نخواهد کرد

  4. با سلام و سپاس فراوان. اگر ممکن است با کیفیت ۳۲۰k هم قرار دهید. من به جای شما بودم عکسی از استاد برای کاور انتخاب میکردم که مربوط به دوران برگ سبز باشد. تشکر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.